Co do zasady nieodpłatne zniesienie współwłasności podlega podatkowi od spadków i darowizn. Zwolnienie z zapłaty podatku przewidziano w ustawie przede wszystkim dla członków rodziny zaliczonych do I grupy podatkowej.

Obowiązek zapłaty podatku przy nieodpłatnym zniesieniu współwłasności ciąży na nabywcy rzeczy i praw majątkowych i powstaje z chwilą zawarcia umowy albo ugody lub uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli ich skutkiem jest nieodpłatne zniesienie współwłasności.

W opisanym przypadku obowiązek podatkowy powstanie z chwilą zawarcia umowy przez współwłaścicieli.

Polecamy:Kiedy organy podatkowe weryfikują wartość spadku?

Więcej problemów wiąże się z ustaleniem podatku. Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego.

Przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności podstawę opodatkowania stanowi natomiast wartość rzeczy lub praw majątkowych, w części przekraczającej wartość udziału we współwłasności, który przed jej zniesieniem przysługiwał nabywcy.

W przypadku zniesienia współwłasności, należy więc ustalić wartość rynkową nieruchomości, potem jej czystą wartości, a następnie ustalić czy współwłaściciele, w drodze zniesienia współwłasności, nabyli nieruchomości o wartości przewyższającej dotychczasowe udziały we współwłasności. Podatkowi podlega bowiem nadwyżka wartości udziału.

Polecamy:Czy nieodpłatna cesja książeczki mieszkaniowej jest opodatkowana jak darowizna