Jak trafnie podnosi się w doktrynie regulację art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn należy traktować jako swoiste odnowienie obowiązku podatkowego, które w istocie zmierza do przerwania biegu przedawnienia. Nie może jednak powodować powstania obowiązku podatkowego ponownie w przypadku, gdy od dnia powstania obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust.1 upłynął już okres przedawnienia (C. Pieńkosz, Przedawnienie w podatku od spadków darowizn, Doradztwo Podatkowe nr 11 z 2003r).

Polecamy: Postępowanie podatkowe

Przyjęcie powyższego poglądu oznacza konieczność badania przez organ podatkowy, czy nastąpiło przedawnienie prawa do wymiaru podatku.

Sądowi w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę znane jest wprawdzie stanowisko odmienne, zaprezentowane w wyroku NSA z dnia 8 sierpnia 2007 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 921/06, w którym sąd powołując się na wyniki wykładni funkcjonalnej i celowościowej dochodzi do odmiennych, niekorzystnych dla podatnika wniosków. Jednak sąd I instancji w składzie rozpoznającym niniejsza sprawę nie podziela poglądu zaprezentowanego w cytowanym wyżej orzeczeniu, gdyż jego przyjęcie oznaczałoby pozbawienie podatnika możliwości skorzystania z instytucji przedawnienia.

Jednak organy podatkowe uważają inaczej. Powołują się na wyżej cytowanym art. 6 ust. 4 ustawy o spadkach i darowiznach. Ich zdaniem przepis ten znajduje zastosowanie nawet w takich sytuacjach jak opisana przez Pana w pytaniu. Zdaniem fiskusa zobowiązanie podatkowe może powstać niezależnie od tego, kiedy doszło nabycia praw lub rzeczy w drodze darowizny.

Dlatego sytuacja podatnika nie jest w podobnych sprawach wesoła. Nie jest łatwo sprzeciwić się organom podatkowym a oczekiwanie na zawsze niepewny wyrok sądu administracyjnego nigdy nie jest krótkie. Jednak wydaje się, że więcej racji w opisywanej kwestii mają te sądy, które w cytowanych wyżej orzeczeniach opowiadały się za przedawnieniem możliwości powstania zobowiązań podatkowych w podobnych sytuacjach.

Paweł Huczko