Użyczenie jest umową, przez którą użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nie oznaczony na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.

Istotą tej umowy jest jej bezpłatny charakter, co oznacza, że biorący w używanie nie ma obowiązku dokonywania żadnych świadczeń i opłat na rzecz dającego do bezpłatnego używania.

Co do zasady, oddanie nieruchomości do nieodpłatnego używania innej osobie rodzi skutki podatkowe dla obu stron umowy, powodując powstanie przychodu zarówno po stronie użyczającego, jak i użytkującego.

Podatek dochodowy zapłacimy od wszelkiego rodzaju dochodów, za wyjątkiem dochodów wymienionych w przepisach ustawy PIT oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przychodami co do zasady są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Bezpłatne korzystanie z rzeczy na podstawie umowy używania, co do zasady oznacza powstanie przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia i rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajdziemy definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Możemy jednak przyjąć, że „nieodpłatnym świadczeniem” jest świadczenie „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne”, a więc takie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie, kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu.