Handel w halach niewykorzystywanych do aukcji bez opłaty targowej
O tym, czy kupcy handlujący w halach targowych płacą opłatę targową nie decyduje np. cel jej wzniesienia. Sprzedaż dokonywana w hali, w której nie są organizowane targi, aukcje i wystawy, nie podlega opłacie targowej.
Powodem kłopotów kupców i samorządowców jest jak zwykle ten sam źle sformułowany przepis ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Komplikuje on życie nie tylko kupcom handlującym w tak popularnych dziś halach targowych. Problem mają także organy samorządu, które nie wiedzą, czy mają prawo pobierać opłatę w tych miejscach czy nie. Sytuacja powoli się jednak normuje za sprawą orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Kaskadowy przepis
Sporna regulacja to art. 15 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2006 r. nr 121, poz. 844 ze zm.). Zgodnie z jego treścią opłatę targową pobiera się od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach.
Ustawa zawiera definicję targowiska. Są nim wszelkie miejsca, w których jest prowadzony handel. Problem pojawia się w ust. 2a art. 15 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, który stanowi, że opłacie targowej nie podlega sprzedaż dokonywana w budynkach lub częściach budynków, z wyjątkiem targowisk pod dachem oraz hal używanych do targów, aukcji i wystaw.
W jednym z orzeczeń NSA zwrócił uwagę na szczególnie skomplikowaną konstrukcję omawianego przepisu. Zdaniem NSA, przedstawione przepisy mają niezwykle skomplikowaną konstrukcję (zasada, wyjątek od zasady oraz wyjątek od tego wyjątku). To w sposób oczywisty utrudnia ocenę, w jakich sytuacjach osoby dokonujące sprzedaży obowiązane są do zapłacenia opłaty targowej. Dotyczy to w szczególności znajdującego się w końcowej części ust. 2 w art. 15 wyrażenia z zastrzeżeniem ust. 2a. Sugeruje ono, że przepis ust. 2a zawęża zakres niezwykle pojemnego, obejmującego wszelkie miejsca, pojęcia targowisko.
