Za działalność leśną uważa się natomiast działalność właścicieli, posiadaczy lub zarządców lasów w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymywania i powiększania zasobów i upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania - z wyjątkiem skupu - drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów w stanie nieprzerobionym.

Do płacenia tego podatku są obowiązani właściciele lasów, posiadacze samoistni lasów, użytkownicy wieczyści lasów, posiadacze lasów, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego.

Jeżeli las jest współwłasnością lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, stanowi wówczas odrębny przedmiot opodatkowania podatkiem leśnym, a obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach.

Podstawę opodatkowania podatkiem leśnym stanowi powierzchnia lasu, wyrażona w hektarach, wynikająca z ewidencji gruntów i budynków.

Ustawa nie uzależnia więc powstania obowiązku podatkowego w podatku leśnym od powierzchni lasu i nie wprowadza powierzchni minimalnej lasu do opodatkowania. Oznacza to, że podatek leśny zapłacić należy również od 0,5 ha lasu. Oczywiście pod warunkiem, że grunt jest sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków jako las.

Stawkę podatku leśnego ustala się na podstawie średniej ceny sprzedaży drewna za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy.