W 2011 r. górne stawki opłaty miejscowej (podstawowej i podwyższonej) wynoszą 1,99 zł (opłata miejscowa „za warunki klimatyczne”) i 2,84 zł dziennie z tytułu opłaty miejscowej „za warunki uzdrowiskowe” oraz 3,92 zł dziennie za opłatę uzdrowiskową.

Ustalenie górnych stawek opłaty oznacza, że poszczególne miejscowości mogą pobierać opłaty niższe od ustalonych, ale nie mają prawa pobierać wyższych. Stawek nie różnicuje się ze względu na wiek lub inne przymioty osobiste osób fizycznych. Oznacza to, że opłata miejscowa jest wymierzana i pobierana według tych samych zasad zarówno od dzieci, dorosłych, jak i obywateli innych państw.

Polecamy: Jaki podatek od nieruchomości nie wykorzystywanej w całości?

Warto również wiedzieć, że na terenie różnych miejscowości tej samej gminy mogą obowiązywać różne wysokości stawek opłaty miejscowej. Zróżnicowanie mogą uzasadniać odmienne walory poszczególnych miejscowości.

Należy zaznaczyć, że od osób, od których pobierana jest opłata uzdrowiskowa, nie pobiera się opłaty miejscowej. Jeżeli w gminie obowiązują uchwały dotyczących opłaty uzdrowiskowej i miejscowej to od osób zobowiązanych do ich uiszczenia pobiera się wyłącznie opłatę uzdrowiskową.

Podstawa prawna:
- art. 17, art. 19, art. 20 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.