Czy opłatę uzdrowiskową trzeba naliczać tylko za pełne dni pobytu w uzdrowisku?
 |
Opłata uzdrowiskowa, o której mowa w art. 17 ust. 1a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: u.p.o.l.), jako opłata o charakterze ekwiwalentnym winna być pobierana za każdy pełny dzień pobytu osoby fizycznej w celach zdrowotnych, turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych w miejscowościach, którym nadano status uzdrowiska. Przy czym pod pojęciem dnia pobytu należy rozumieć dzień kalendarzowy.
Tak uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z 27 kwietnia 2011 r. (sygn.. I SA/Bd 76/11).
Sanatorium działające w miejscowości posiadającej status uzdrowiska, złożyło wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Podatnik zapytał w nim o sposób naliczania opłaty środowiskowej – czy powinna być ona pobierana od osób, których pobyt na terenie uzdrowiska nie przekracza 24 godzin?
Drugie pytanie dotyczyło ilości dni, za które należy pobrać przedmiotową opłatę, w sytuacji, gdy dana osoba melduje się w uzdrowisku np. w poniedziałek o 11 rano, zaś opuszcza je w środę o 10.00.
Polecamy: Czy podział majątku dorobkowego małżonków podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych?
Zdaniem sanatorium, w obu przypadkach opłata nie powinna być pobierana.
Organ podatkowy wyjaśnił, że zarówno u.p.o.l., jak i stosowna uchwała rady miasta w zakresie poboru opłaty środowiskowej, posługują się pojęciem „dzień pobytu”, za który się ją pobiera.
Nie zawierają jednak definicji dnia, nie precyzując zwłaszcza, czy opłata powinna być pobrana zarówno za pełny, jak i niepełny dzień pobytu kuracjuszy w uzdrowisku.
Zdaniem organu, na gruncie art. 17 ust. 1a u.p.o.l., obowiązek uiszczenia opłaty uzdrowiskowej aktualizuje się dopiero po upływie doby kalendarzowej pobytu osoby w miejscowości uzdrowiskowej i wraz z rozpoczęciem każdego dnia pobytu.
Uznał tym samym stanowisko podatnika za prawidłowe w odniesieniu do pytania pierwszego, oraz za nieprawidłowe – w zakresie pobierania opłaty za każdy rozpoczęty dzień pobytu.
