Zgodnie z art. 14a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.) przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy.

Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następuje na wniosek przedsiębiorcy.

Uregulowany w ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613, z późn. zm.) podatek od nieruchomości jest podatkiem majątkowym, związanym z posiadaniem określonego majątku.

Zdaniem Ministra Finansów w okresie niewykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej grunty, budynki i budowle nadal pozostają w jego posiadaniu i podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według wyższych stawek.

Pogląd ten znajduje również oparcie w bogatym orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. np. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 2 lutego 2011 r. – sygn. I SA/Gd 1028/10, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 10 września 2009 r. sygn. I SA/OI 474/09, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 3 października 2007 r. SA/Ol 302/07, wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 września 2005 r. III SA/Wa 1411/05).

Zgodnie bowiem z art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 z późn. zm). grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to:
a) grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą,
b) z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b,
- chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych.