Grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów pod jeziorami, zajętych na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych, chyba, że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych (art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, dalej; u.p.o.l.).

Oznacza to w praktyce, że jeżeli budynek, grunt, czy budowla związane z prowadzeniem działalności gospodarczej są w takim stanie technicznym, że nie mogą być użytkowane przez przedsiębiorcę, to zgodnie z art. 5 u.p.o.l. stawka podatku od nieruchomości będzie taka, jak dla gruntów i budynków pozostałych, czyli niższa niż dla gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Przepisy nie precyzują pojęcia „zły stan techniczny”, stąd częste spory toczone między podatnikami a organami podatkowymi w tej kwestii. Przede wszystkim należy stwierdzić, że sam fakt niewykorzystywania budynku przez przedsiębiorcę, nie uprawnia do stosowania niższej stawki podatku od nieruchomości. Również fakt, że podatnik nie osiąga dochodów, nie daje prawa do stosowania niższej stawki podatku od nieruchomości od budynku zajętego na prowadzenie działalności gospodarczej.